close

  • Polsce – służyć, Europę – tworzyć, Świat – rozumieć
  • KULTURA

  • 15 lutego 2017

    Z okazji premiery duńskiego wydania "Dzienników" Witolda Gombrowicza w księgarni "Politiken" odbył się wieczór poświęcony pisarzowi.

    W czwartek 9 lutego br. w księgarni Politikens Boghal odbyła się dyskusja poświęcona pisarzowi i dramaturgowi Witoldowi Gombrowiczowi. Okazją było wydanie duńskiego przekładu „Dzienników 1953-1958” nakładem wydawnictwa Sisyfos. W roli moderatora wystąpił dziennikarz „Politiken” Christoffer Emil Bruun.


    Licznie zgromadzona publiczność wysłuchała fragmentów „Dzienników” odczytanych przez tłumacza Rune Brandta Larsena, który opowiadał również o pracy nad przekładem. Największym wyzwaniem w tej pracy okazała się kreatywność Gombrowicza w dziedzinie języka, wymagająca od tłumacza równie dużej kreatywności.


    Profesor Krzysztof Stala, kierownik Studiów Polskich na Uniwersytecie Kopenhaskim, opowiadał o pisarzu i jego znaczeniu dla życia intelektualnego w Polsce. Określił nawet „Dzienniki” mianem "bomby", którą osobiście przemycał do Polski w czasach PRL. Jego zdaniem „Gombrowicz uwolnił człowieka od wszelkich ideologii, ale też nie promował indywidualizm i wspierał ideę "kościoła międzyludzkiego".

     

    Witold Gombrowicz to jeden z najbardziej niezwykłych pisarzy w historii literatury, zwłaszcza gdy weźmie się pod uwagę jego filozofię, metodę konstruowania tekstu i potęgę języka. Nieustannie walczył z polską tradycja i historią, jednak dla jego twórzości to był tylko punkt wyjścia. Pozostała ona mocno zakorzeniona w tej samej tradycji, z którą tak walczył, a jednocześnie niosła uniwersalne przesłanie.

     

    W swojej recenzji  opublikowanej w The New Yorker Ruth Franklin tak opisuje „Dzienniki”: Gombrowicz chciał w „Dziennikach” ożywić polską kulturę, niemal zabitą wszystkimi ciosami, które na nią spadły w pierwszej połowie XX wieku. Jednocześnie był tak samo zainteresowany ocaleniem samego siebie. W „Dziennikach” pisze sam o sobie „jestem okropnie polski i okropnie przeciw Polsce zbuntowany”. Bunt Gombrowicza był skierowany przede wszystkim przeciwko temu co nazywał „formą”, walka Gombrowicza o ocalenie polskiej kultury przed jej własnymi wielbicielami jest jednym z głównych wątków dzienników. Ekshibicjonizm pisarza początkowo manifestuje się łagodnie, w wywołującym zażenowanie opisach jego codziennej rutyny. jednak dalej autor przenosi nas w bardziej mroczne zakątki swojej osobowości. Gdy tylko Gombrowicz pogodził się ze swoim z życiem w zapomnieniu, dopadła go jego własna reputacja”.
     

    gombrowicz4
    gombrowicz3
    gombrowicz2
    gombrowicz1

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: